விவசாயம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
விவசாயம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

ஞாயிறு, பிப்ரவரி 16, 2014

நம்மாழ்வார் தொடுத்த போர் !

நம்மாழ்வார் இறப்புச் செய்தி வெளியான நாளிதழ்களின் மறுபக்கம் மற்றுமொரு செய்தியும் வெளியாகி இருந்தது. அது எம்.எஸ். சுவாமிநாதனின் மரபணு மாற்று தொழில்நுட்பத்தின் நன்மைகள் குறித்துதான். இது தற்செயலானதாகத் தோன்றினாலும், இந்திய விவசாய வரலாற்றின் திசைகளைச் சுட்டிக் காட்டும் இரு வேறு பாதைகளின் வரைபடம் என்றும் இணையாததாகவே உள்ளது. கடந்த 50,60 வருடமாக நாம் அதிகமாக நோயுற்று இருக்கிறோம், நோய்களின் பெயர்களும் நமக்கு நெறைய நேரம் தெரிவதில்லை, மருந்துக்கடைகளில் மருந்து வாங்க மக்கள் வரிசையில் நிற்கிறார்கள், மருத்துமனைகளில் கூட்டம் அலைமோதுகிறது, மருத்துவர்கள் கட்டடங்களுக்கு மேல் கட்டடங்கள் கட்டுகிறார்கள், வியாபாரம் அமோகம், கல்லாபெட்டி நிரம்பி வழிகிறது. 80 சதவீத மக்களின் நோயுற்ற உடல்களின் காரணம் என்ன? ஒட்டு மொத்தமாக ஒரு சமூகத்தை நோய்களினால் முடக்கிப் போட அடிப்படை காரணமாக உணவு இருக்கிறது. ஒரு பன்னாட்டு அரசியல் காரணமாக நம்முடைய உணவு முறையும், விவசாய முறையும் மாற்றப்பட்டது, நம் முந்தைய அரசின், அரசியல்வாதிகளின் துணையோடு, 1960 களில் பசுமைப்புரட்சி என்ற பெயரில் நம்முடைய விவசாய முறை மாற்றப்படுவதற்கு, விடுதலை கிடைப்பதற்கு முன்பே போடப்பட்ட இந்த சதிதிட்டத்திற்கு பல்வேறு தொடர்ச்சியான காரணங்கள் உள்ளன.
நம்மாழ்வார் ஆரோவில் பெர்னார்டுடன் 
புகைப்படம் உதவி- பேராசிரியர் சுல்தான் இஸ்மாயில்
ஆங்கிலேயரின் ஆட்சிக்காலம் ஆரம்பித்த நாளிலிருந்தே நம்முடைய பாரம்பரிய விவசாய முறையும், கல்வி முறையும் மாற்றப்பட்டு, அது இழிவானதாக சுட்டிக்காட்டும் போக்கு ஆரம்பித்து விட்டது. மக்களே தம்முடைய வாழ்க்கையை நாகரிகமற்றதாக எண்ணும் போக்கை ஆங்கிலேயர்கள் உருவாக்க ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்து விடுதலை கிடைப்பது வரை பல்வேறு உலக நாடுகளின் விவசாய ஊடுருவல் நம்முடைய நாட்டில் இருந்தன. காந்தி புகழ்பெற்ற தலைவராயிருந்த போதிலும், அவரோடு இணைந்து பணியாற்றிய, தற்சார்பு சிந்தனைகளை விதைத்த ஜே.சி. குமரப்பா போன்றவர்களை நேருவின் படையினர் புதிய, நவீன இந்தியாவை உருவாக்குவதில் தடையாக இருக்கக்கூடும் என்று முதலிலேயே கண்டுகொண்டனர். பிரமாண்டமான இந்தியாவை உருவாக்குவற்காக ஜே.சி. குமரப்பா போன்ற சிறியவர்கள் ஓரங்கட்டப்பட்டனர். விவசாயத்தைப் பற்றிய ஆழமான கருத்துக்களை வைத்திருந்தாலும், பன்னாட்டு நவீன தொழில்நுட்பத்தை எதிர்த்து, 5000 வருட இந்திய விவசாய வரலாற்றை முன்வைத்தாலும் அவர் நிராகரிக்கப்பட்டார். அவருடைய எச்சரிக்கைகள் புறந்தள்ளப்பட்டன. நாம் நோயுற்று இருப்பதின் முதல் விதை இதுதான்.

 பப்ளிகேசன் டிவிசன் 1960 களில் இரண்டு புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளது. ஒன்று Food weapon,(உணவு ஆயுதம்), இரண்டு weather weapon(தட்ப வெப்ப ஆயுதம்). இந்த இரண்டு புத்தகங்களையும் எனக்குக் கொடுத்தவர் வைகை குமாரசாமி, நாம் நோயுற்று இருப்பதை முதலில் உணர்ந்த தலைமுறையைச் சார்ந்தவர் அவர். புத்தகத்தின் கருத்துகள் எளிமையானவைதான், எல்லா அபாயங்களையும் போல, ஒரு நாட்டை அடிமையாக்குவற்கான எதிர்காலத் தொழில்நுட்பத்தை வலுவாக அப்புத்தகங்கள் முன்வைத்தன. ஒரு நாட்டின் உணவு முறைகளையும், தட்பவெப்பத்தினையும் மாற்றி அமைப்பதன் மூலம் அந்நாட்டை அடிமையாக்க முடியும் என்பதுதான். இதற்கான திட்டங்களின் முதல் படிதான் பசுமைப்புரட்சி.

 1960 களில் இச்சதித்திட்டம் எம்.எஸ். சுவாமிநாதன், சி.சுப்பிரமணியன் ஆகியோர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அமெரிக்கா தன்னுடைய போரை இந்தியாவின் மீது தொடங்கியது. போரை மிகவும் வெற்றிகரமாக நடத்த எம்.எஸ். சுவாமிநாதனுக்கு, சென்னையில் இருக்கும் ஆட்டோக்களின் எண்ணிக்கைக்கு குறைவில்லாமல் விவசாய விஞ்ஞானிக்கான விருதுகள் இதுவரை வழங்கப்பட்டுள்ளன. இன்றுவரை போரும் தொடர்கிறது. விருதுகளும் தொடர்கின்றன. எம்.எஸ். சுவாமிநாதனைத் தவிர இப்போரில் இந்தியாவின் மிக முக்கிய பார்ப்பனர்கள் ஈடுபட்டனர், அல்லது இந்த இந்த பார்பனர்தான் வேண்டும் என்று அமெரிக்கா அடம்பிடித்து சிவராமன் போன்ற பார்ப்பனர்களை நியமித்தனர். இந்த சிவராமன்தான் தமிழகத்தை ஒட்டு மொத்தமாக அழித்து, நம் நிலக்காட்சிகளின் அழகையும், 500 வருட தமிழ்க்காட்சிப் படிமங்களையும் மாற்றியவர். கருவேல மரத்தை வலுக்கட்டாயமாக திணித்தவர், நம்முடைய காமராஜர் அல்ல. காமராஜர் ஆட்சிக்காலத்தில் சிவராமனால் திணிக்கப்பட்டது. இவ்வாறு தமிழனின் உடலையும், மனதையும் நிலைகுலையச் செய்யும் போர் இன்று வரை உக்கிரமாகத் தொடர்கிறது. போரின் விளைவுகள் தெரிந்ததே, மரணங்களும், துயரங்களும் . ஈழஇனப்படுகொலைக்குப் பின்னர் ‘ஒவ்வொறு அழிவுக்குப் பின்னரும் நெறைய வாய்ப்புகள் உள்ளன’ அன்று கூவிய எம்.எஸ். சுவாமிநாதனுக்கு இம்மரணங்களும், துயரங்களும் நடக்கும் என்று தெரிந்தேதான் பசுமைப்புரட்சியை அரங்கேற்றினார். இரண்டு லட்சங்களுக்கு மேலான விவசாயின் தற்கொலைகளுக்குப் பின்னும் அமெரிக்க பயணம் இன்றும் வெற்றிகரமாகத் தொடர்கிறது.

இரண்டு வருடங்களுக்கும் மேலான கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை வழிநடத்தும் சுப.உதயக்குமார், ‘பார்பனத்துவம், அணுத்துவம்’ என்ற நூலை சமீபத்தில் வெளியிட்டுள்ளார். அணுசக்தி துறையின் பெரும்பாலன அனைத்து தலைவர்களும், அதிகாரிகளும் பார்பனர்களே, இந்தியாவின் அணுசக்தி கொள்கைக்கும், அணு உலையினால் மக்கள் கொல்லப்படுவதற்கும் பார்பனர்களின் சதியே காரணம் என்று ஆராய்ந்து விளக்குகிறார் உதயக்குமார். அதே வாதம் பசுமைப்புரட்சிக்கும் பொருந்தும். மேல் நிலையிலிருந்து, நம்முடைய விவசாய முறை தவறு என்றும், பசுமைப்புரட்சியை அறிமுகப்படுத்தாவிடில் உணவுத்தட்டுப்பாடு காரணமாக பஞ்சம் வந்து எல்லோரும் சாக வேண்டியதுதான் என்று இத்திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. சுதந்திரத்திற்கு முன் உணவுத்தட்டுப்பாடு வந்தது செயற்கையாக ஏற்படுத்தப்பட்டதுதான். அதற்கான ஆதாரங்கள் உள்ளது. மேலும் இச்சதித்திட்டம் இந்திய விவசாயிகளின் மத்தியில் சுலபமாக நிறைவேற்றப்படவில்லை, நெறைய எதிர்ப்புகள் இருந்தன. அதிகாரத்தின் மூலமும், அரசு ஊடகங்களான அகில இந்திய வானொலியின் மூலமும், தினமணி போன்ற பத்திரிக்கைகளின் தொடர்ச்சியான தலையங்களாலும் இத்திட்டம் வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றப்பட்டது. இதன் உச்சபட்சமாக ஹலிகாப்டர் மூலம் எண்டோசல்பான் போன்ற கொடிய விஷங்கள் நிலங்களில் தூவப்பட்டன. அதன் விளைவுகள் இன்னும் பயங்கரமாக உள்ளது. நாம் நோயுற்றதற்கான போர் இப்படித்தான் நடந்தேறியது. இக்கொடிய வரலாற்றை அறிந்தவர் சிலர், அறியாதவர் பலர். மருத்துவர்கள் கார்ப்பொரேட்டுகளாக மாறியதும் இதனால்தான். அனேக மருத்துவர்கள் மருந்துகள் கொடுப்பாவர்களே தவிர, நீங்கள் நஞ்சான உணவு உட்கொள்ளுகிறீர்கள், உணவை மாற்றுங்கள் நோய்கள் குணமாகும் என்று சொல்வதில்லை.

 நம்மாழ்வார் குறித்த அஞ்சலிக்கட்டுரைக்கு இவ்வரலாறே அதிகம் என நினைக்கிறேன். இந்தியாவில் என்ன நடக்கிறது என்பதை அறிவதற்குள் பல்வேறு அழிவுகள் நடந்து விட்டன. சுற்றுச்சூழல் முன்னோடியான ரேச்சல் கார்சன் தன்னுடைய ’மொளன வசந்தம்’ புத்தகத்தில் முதலில் பூச்சிக்கொல்லியின் கொடுமையால் எவ்வாறு நிலமும், உயிரினங்களும் அழிந்தன என்பதை விளக்க ஆரம்பித்தார். ஒற்றைவைக்கோலில் புரட்சியை ஆரம்பித்தார் ஃபுகோகா சதித்திட்டங்கள் அம்பலமாக தொடங்கின. இந்தியாவிலும் சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்கள் அமெரிக்க எம்.எஸ். சுவாமிநாதன் சதிகளை அம்பலப்படுத்தத் தொடங்கினர். வந்தனா சிவா, கிளாட் ஆல்வாரிஸ், ரிச்சார்யா போன்றோர் ஊடகங்களில் போரின் கொடுமையை விளக்க ஆரம்பித்தனர். தமிழகத்தில் எஸ்.என், நாகராஜன், வைகை குமாரசாமி போன்றோர் மூர்க்கமாக இதை அம்பலப்படுத்த ஆரம்பித்தனர். புளியங்குடியில் கோமதி நாயகம் விவசாய இயக்கம் இவர்களின் சிந்தனைப் புரட்சிகள் சிறப்பாக செயல்படுத்தியது. சிறுபத்திரிக்கைகள், குறுங்குழுக்கள் மத்தியில் வேகமாக பரவ ஆரம்பித்தன. இச்சூழலில்தான் விவசாயத்துறையில் விஞ்ஞானியாகப் பணிபுரிந்து பூச்சிக்கொல்லியின் கொடுரங்களை உணர்ந்து, புகோகாவின் தத்துவங்களைத் தரிசித்து வேலையை உதறி எம்.எஸ். சுவாமிநாதனுக்கு எதிராகத் தலைமையேற்று பெருந்திரள் விவசாய இயக்கமாக மாற்ற தன்னையே அர்ப்பணித்தார் நம்மாழ்வார். அன்றிலிருந்து அவர் சாகும் வரை எந்த கூட்டத்திலும் எம்.எஸ். சுவாமிநாதன், சி.சுப்பிரமணியன்களின் பேரை அவர் உச்சரிக்க மறந்ததில்லை. பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் ஞானம், விவசாய வரலாற்றில் நேரடி அனுபவம், மண்ணோடும், சகதியோடும் கரைந்த விவசாய அறிவு என்று தமிழகத்தையும், உலகத்தையும் வலம் வரத் தொடங்கினார் நம்மாழ்வார். அவரது பயணங்கள் அசாத்தியமானது. தீவிரவாத இயக்களின் தலைவர்கள் போல இருஇரவுகள் அவர் ஒரே ஊரில் தங்கியதில்லை. பேச்சு, பேச்சு, பேச்சு, பேச்சு அவர் மூச்சாயிருந்தது. நோயுற்றவர்களும், விவசாயிகளும், இளைஞர்களும் அவரைப் பின் தொடர்ந்தனர். பின் தொடர்ந்த படித்த இளைஞர்கள் விவசாயிகளாக மாறினர். அவரது நேரடியான விவசாய செயல் முறை விளக்கங்கள் மந்திரத்தன்மையுடையதாய் வசீகரமாக இருந்தது. சிந்தனையிலும் செயலிலும் சளைக்காத போராளியாக இருந்தார். 5000 வருட தமிழக விவசாய அறிவைத் தேடி அவற்றில் மூழ்கித் திளைத்தார். சிறு விவசாயச் செயல்பாடுகளும், கண்டுபிடிப்புகளும் அவரை குதூகலிக்கச் செய்தன. சிலந்தி வலைத் தொடர்பை மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தினார். சிலந்தி இல்லாமல் விவசாயம் இல்லை!

 நான் ஒரு மாத காலம் அவரோடு இரவு பகலாக பயணித்திருக்கிறேன். பயணங்களின் கவனக்குறிப்புகளை இங்கு பகிர்கிறேன். தன்னைத் தேடி வந்த இளஞர்களை விவசாயத்தில் ஈடுபடச் செய்தார். வெவ்வேறு ஊர்களில் பன்முகமான விவசாய பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டார். ஒரு வறட்சியான ஊரையை மக்களின் துணையோடு காடாக மாற்றியிருந்தார், வெறு மரங்கள் நடுவதே சில ஊரில் செய்தார், கால்வாயிலிருந்து மீன்கள் விவசாய நிலத்திற்கு வந்து இரவு முழுவதும் எச்சமிட்டு அதிகாலையில் கால்வய்க்குத் திரும்பும் முறைகளை சில ஊர்களில் ஏற்படுத்தியிருந்தார், கால்நடைகளோடு இணைந்த விவசாயப் பண்ணை, தேனீக்களோடு இணைந்த பண்ணை, மண்புழு எரு மட்டுமே கொண்ட பண்ணைகள் என்று ஒவ்வொரு ஊருக்கும் ஒவ்வொரு விவசாயமுறை என்றே அவர் பணி இருந்தது. ஒரே விவசாய முறையை எல்லா ஊர்களிலும் திரும்பத் திருப்பச் செய்யும் விசயத்தை அவர் ஒரு போதும் அவர் செய்வதில்லை. பெரும்பாலும் நீரில்லாத, விவசாயத்திற்குப் பயன்படாத நிலங்களைத் தேர்தெடுத்து அதனை பசுமைப் பூமியாக மாற்றுவதில் அவருக்கு அதிகம் உற்சாகம் இருந்தது. எல்லாமே பசுமையாக மாறியது.

 விவசாயத்திற்கு பிறகு, அவர் பசுமைப் புரட்சியின் கொடுமைகளை ஊர் ஊராக விளக்குவதில் நாட்டுப்புறப் பேச்சாளராக மாறியிருந்தார். 2000 த்திற்குப் பிறகு பயணம் மட்டுமே அவருடைய வாழ்க்கையாக இருந்தது. நகரங்களில் பசுமைப் புரட்சியின் விளைவுகள், விதைகளைப் பாதுகாப்பது, பன்னாட்டு அரசியல் போன்றவை விரிந்தாலும், கிராமங்களில் நேரடியான கள அனுபவம், செயல்முறை விளக்கங்கள் என்று பேச்சைக் குறைத்தார். இடது சாரி சிந்தனை, திராவிட இயக்களின் பேச்சாற்றல், பெரியாரியம், தொல் தமிழ் அறிவு, போன்றவை கலந்து கதம்பமாக மிளிரின. 1960 களில் இவ்வளவு பெரிய கொடூரம் நிறைவேறியது எப்படி என்று இடதுசாரி இயக்கங்களோ, அரசியல் இயக்கங்களோ, தெரியாமல் இருந்தன?. மக்களின் வாழ்வையும், இந்தியாவின் தலையெழுத்தையே மாற்றிப்போடும் பசுமைப்புரட்சிக்கு இந்தியாவில் எல்லா அரசியல் இயக்கங்களும் எப்படி துணை போயின? என்ற கேள்வியும் எழுப்பினார். அதற்குப் பிறகும் கூட இடது சாரி இயக்கங்கள், தன்னைத் தனியாக விட்டுவிட்டன, என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

 பயணத்தில் நானும் அவரும் ஒரு பள்ளியில் தங்கினோம், இரவு உணவு வழங்கப்பட்டது. சமையல் நன்றாக இருந்தது என்றார், பாவமாய் ஓர் அம்மாவைக் கூட்டி வந்து, இவர்தான் சமைத்தார், இவருடைய கணவர் இறந்து விட்டார், மிகவும் துயரம் என்று ஒருவர் அறிமுகப்படுத்தினார் பரிதாப உணர்வோடு. "அற்புதம்! உன்னைப் பிடித்த கஷ்டம் ஒழிந்தது, விட்டு விடுதலையாகி நிம்மதியாக உன் வாழ்க்கையைத் தொடரு, இனிதான் உனக்கு விடிவு காலம்" என்றார் அந்த அம்மாவைப் பார்த்து, எல்லோரும் ஒரு கணம் அதிர்ச்சியாகிவிட்டனர், பின்னர் சிரித்தனர், அவர்தான் நம்மாழ்வார்.

 நம்மாழ்வாரின் திடீர் மரணம் நம்மை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது, இப்பொழுதுதான் எல்லாம் கூடிவருகிறது, மெதுவாகப் பற்றிப் பரவுகிறது என்று உற்சாகமான காலகட்டத்தில் நம்மைவிட்டு மறைந்து விட்டார். எனினும் நம்மாழ்வார் என்பது ஒரு சிந்தனை மரபின் தொடர்ச்சி, அம்மரபின் நெருப்பை அணைக்காமல் பிறருக்கு கொண்டு செல்வதே நாம் அவருக்கு செலுத்தும் அஞ்சலியாகும்.

 ஏன் அதனை நெருப்பு என்று குறிப்பிடுகிறேன் என்றால், அது அவிக்கக்கூடியது. ஆனால் பசுமைப்புரட்சியின் சதிகாரர்களை அம்பலப்படுத்தி அவர் கூறியதை யாரும் மறந்து விடக்கூடாது, அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் மக்கள் மன்றத்தில் நிறுத்த வேண்டும், எந்தப் பூச்சிக்கொல்லிக்காகக் கடன் வாங்கி, அதனால் மனம் உடைந்து அதே பூச்சிக்கொல்லியை அருந்தி, தான் வேலை செய்த மண்ணில் விழுந்து, கைகளால் மண்ணைக்கட்டிக் பிடித்து தற்கொலை செய்தார்களோ, அந்த விவசாயிகளுக்கு நீதி வேண்டும், அதையே நம்மாழ்வாரின் நெருப்பு என்கிறேன். இந்த நெருப்பை நிறுத்தி விட்டால் நம்மாழ்வார் இல்லை, இந்த அரசியல் நெருப்பை அறியாமல் அவரை படிமக்குறியீடாக மாற்றுவதை எதிர்ப்போம். அவர் சாமியாரோ, அன்பானவரோ, ஜக்கி வாசுதேவோ இல்லை?

 2012 முதல் நம்மாழ்வாரின் பணி உக்கிரமடைந்தது, பாலாறு அழிவை மக்களுக்கு செய்தியாக்கி நீண்ட நடைப்பயணம் மேற்கொண்டார். பனை காக்க நடந்தார், கெயில் கேஸ்க்கு எதிராக விவசாயிகளோடு கைகோர்த்தார், அணுஉலைகளை எதிர்த்தார், விவசாயிகளின் வாழ்வைச் சூறையாடும் மீத்தேன் வாயுத் திட்டதை எதிர்த்தார். முதலில் அடையாளமாக உண்ணாவிரதம் இருந்தவர், இது கதைக்குதவாது என்று நேரடியாக மக்களைச் சந்தித்து வீரவுரையாற்றினார். உக்கிரமான போர் என்றே சொல்ல வேண்டும், அவர் இறப்பதற்கு முதல் நாள் முள்ளிவாய்க்கால் முற்றத்தில் மீத்தேன் வாயுத் திட்டத்தை கடுமையாக எதித்துப் பேசினார். இறுதியாக அவரின் செய்தியாக மீத்தேன் வாயுக்காக விவசாய நிலங்களில் போடப்பட்டிருந்த கற்களையும், வேலிக் கல்லையும், பிரித்துப் போட ஆணையிட்டார், விவசாயிகள் அக்கல்லைப் பிடுங்கி வீசினார். இது நம்மாழ்வாரின் செய்தி, அவர் தொடுத்த போர், போரைத் தொடர்ந்து நடத்துவோம், நம்மாழ்வாரை, உயிர்ப்பிப்போம்.

 -ஆர்.ஆர்.சீனிவாசன் 

 (தீராநதி பெப்ரவரி 2014 இதழில் வெளியான கட்டுரையின் முழுவடிவம்)

வியாழன், ஜனவரி 09, 2014

இந்திய விவசாயத்துக்கு சமாதி கட்டும் காங்கிரஸ்! பாழாய் போன பாலி ஒப்பந்தம்...

'வளர்ந்த நாடுகள், விவசாயத்துக்குக் கொடுக்கும் மானியத்தை நிறுத்தும் வரை, விவசாயத்தைத் தடையற்ற உலக வணிக ஒப்பந்தத்தில் சேர்க்கக் கூடாது’
-2013 டிசம்பர் 5 வரை, இதுதான் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு. ஆனால், 6-ம் தேதியன்று அத்தனையையும் குழிதோண்டிப் புதைத்துவிட்டு, 'உலக ஜோதி'யில் இந்தியாவையும் சேர்த்துவிட்டிருக்கிறது, இந்தியாவை ஆண்டு கொண்டிருக்கும் காங்கிரஸ் அரசு. இதன் மூலமாக, இந்தியாவின் எதிர்கால விவசாயத்துக்கு ஒரேயடி யாக சமாதி கட்டும் வேலையைத் தீவிரமாக இந்த அரசு முடுக்கி விட்டிருக்கிறது என்றே வருத்தத் துடன் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது!
1995-ம் ஆண்டில் உலக வர்த்தக அமைப்பு தொடங்கப்பட்டது. அன்று முதல், பல்வேறு பிரச்னைகளில் உலக நாடுகளிடையே ஒருமித்தக் கருத்து எட்டப்பட்ட போதும்... விவசாயத்துக்கான மானியம், இறக்குமதி வரி, சேவை இவை மூன்றிலும் கருத்து வேறுபாடுகளே நிலவிவந்தன. குறிப்பாக, 'விவசாயத்தை உலக வர்த்தக அமைப்பின் வரையறைக்குள் விடவே கூடாது' என்று வளரும் மற்றும் ஏழை நாடுகள் விடாப்பிடியாகக் கூறிவந்தன.
2001-ம் ஆண்டு தோஹாவில் நடந்த உலக வர்த்தக மந்திரிகள் மாநாட்டில், பங்கேற்ற அன்றைய மத்திய வர்த்தக அமைச்சர் 'முரசொலி' மாறன், 'வளர்ந்த நாடுகள், தங்கள் நாட்டின் விவசாயிகளுக்கு மானியங்களை அள்ளித் தருவதை நிறுத்தும் வரை, விவசாயத்தை உலக வர்த்தக அமைப்பின் வரையறைக்குள் கொண்டு வரக்கூடாது’ என்று ஓங்கி ஒலித்தார். இதே கருத்தை முன் வைத்துதான் இந்தியாவிலிருக்கும் பல்வேறு விவசாயச் சங்கங்களும் தொடர்ந்து போராடிக் கொண்டிருக்கின்றன.
அதேசமயம், 'உணவுப் பொருட்களுக்கான சர்வதேச ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும்’ என்று வளர்ந்த நாடுகள் தொடர்ந்து துடித்துக் கொண்டே இருந்தன. காரணம், தங்கள் நாடுகளில் விளைந்து கிடக்கும் பொருட்களை... வளரும் மற்றும் ஏழை நாடுகளில் கொண்டு வந்து கொட்டி, பணம் பண்ணுவதற்காகத்தான். இதற்காக பல்வேறு முயற்சிகளை எடுத்து, ஒவ்வொரு முறையும் தோல்வி கண்ட வளர்ந்த நாடுகள், தற்போது கிட்டத்தட்ட வெற்றிக் கோட்டைத் தொட்டுவிட்டன! டிசம்பர் 3 முதல் 6 வரை... இந்தோனேஷியா நாட்டின் பாலி தீவில் நடைபெற்ற, உலக வர்த்தக அமைப்பில் (WTO) இடம்பெற்றுள்ள நாடுகளின் மந்திரிமார்களின் ஒன்பதாவது மாநாட்டில், தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தத்தில் இந்தியாவும் கையெழுத்திட்டு விட்டது!
'நல்ல ஒப்பந்தம் கையெழுத்து ஆகா விட்டாலும் பரவாயில்லை, கெட்ட ஒப்பந்தத் துக்கு ஒருபோதும் துணைபோக முடியாது’ என்று, மாநாட்டின் தொடக்கத்தில் மார்தட்டினார் இந்திய வர்த்தக மந்திரி ஆனந்த் சர்மா. 'மானியம் கொடுத்து ஏழை விவசாயிகளிடமிருந்து உணவு தானியங்களைக் கொள்முதல் செய்வதிலும், அவற்றை மானிய விலையில் ஏழைகளுக்கு வழங்குவதிலும் யாரையும் தலையிட அனுமதிக்க மாட்டோம். ஏழைகளுக்கு சோறு போடுவது எங்கள் உரிமை. 82 கோடி மக்களுக்கு உணவுப் பாதுகாப்பு அவசியம். மாதம் 5 கிலோ உணவு தானியம் கொடுப்பதாக உணவு பாதுகாப்புச் சட்டம் இயற்றி உள்ளோம். எங்கள் நாட்டின் ஏழை விவசாயிகளுக்கு நாங்கள் கொடுக்கும் மானியம், அதாவது குறைந்தபட்ச ஆதார விலையைத் தொடர்ந்து கொடுப்போம். மலிவு விலையில் ஏழைகளுக்கு மாதம் 5 கிலோ உணவு தானியங்களைக் கொடுப்போம். இது எங்களுக்காக மட்டுமல்ல... உலகில் உள்ள 400 கோடி ஏழைகளுக்கான குரல்...'' என 'உக்கிரபுத்திரன்' கணக்காக பேசிய ஆனந்த் சர்மா, மாநாட்டின் நிறைவு நாளில்... வளர்ந்த நாடுகள் கொண்டுவந்த தடையற்ற வணிக ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டு, '23-ம் புலிகேசி'யாய் மாறிப் போனதைப் பார்த்து... அத்தனை நாட்டு மந்திரிகளும் ஆடித்தான் போனார்கள்.
''இந்தியாவில் உள்ள நடுத்தட்டு மக்களின் எண்ணிக்கை, அமெரிக்க மக்கள் தொகையைவிட அதிகம். அந்த நடுத்தட்டு மக்களின் வாங்கும் சக்தி கூடி இருக்கிறது. எனவே, என்ன விலை கொடுத்தும் ஒப்பந்தம் நிறைவேற வேண்டும். இந்திய சந்தைதான் நமது ஒரே கனவு''
- இது உலக வர்த்தக அமைப்பின் ஐந்தாவது மந்திரிகள் மாநாட்டில், அன்றைய அமெரிக்க அதிபர் ஜார்ஜ் புஷ் வெளியிட்ட பிரகடனம். அந்தக் கனவு, இப்போது நிறைவேறியுள்ளது.
இனி, உணவுச் சந்தையிலும் உலக நாடுகளின் குப்பைகள், கழிவுகள் எல்லாம் கொண்டு வந்து கொட்டப்படும். கொழுத்த மானியத்தில் விளைந்த அமெரிக்க நாட்டின் கெட்டுப்போன உணவு தானியங்கள், அதாவது மரபணு மாற்றப்பட்ட விஷ தானியங்கள், தயாரிப்புகள், ஐரோப்பாவின் பால், பால் பொருட்கள் (இவையும் கொழுத்த மானியத்தில் பிறந்தவைதான்) என்று பலவும்... இந்திய சந்தையில் தடையின்றி வலம் வரும்.
'உலக நாடுகள், தங்கள் நாட்டின் பொருட்களை இந்திய சந்தையில் விற்க வசதியாக, நவீனத் துறைமுகங்கள், நவீன விமான நிலையங்கள், நவீன ரோடுகள் போட்டுத் தரவேண்டும். இந்திய சந்தையில் விற்பனை செய்வதில் சிறுதடங்கலும் இருக்கக் கூடாது. அப்படி ஏதாவது தடங்கல் ஏற்பட்டால், அபராதம் விதிக்கப்படும்’ என்றெல்லாம் எழுதப்பட்டுள்ள அந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது மட்டுமல்லாமல்... 'இது வரலாற்று நிகழ்வு’ என்று ஆனந்தக் கூத்தாடிக் கொண்டிருக்கிறார் அமைச்சர் ஆனந்த் சர்மா.
ஆம், பேரழிவும்... ஒரு வரலாற்று நிகழ்வுதானே!
'வளரும், ஏழை நாடுகளில் விவசாயிகளுக்குக் கொடுக்கப்படும் மானியம், ஒட்டுமொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 10% மேல் இருக்கக் கூடாது’ என்பதுதான் வளர்ந்த நாடுகளின் நிபந்தனை. இதுவரை வளர்ந்த நாடுகள், விவசாயிகளுக்குக் கொடுக்கும் மானியங்களைக் குறைத்ததாக தகவல் இல்லை. சொல்லப்போனால் கூடுதலாகத்தான் கொடுக்கிறார்கள். அமெரிக்காவில் இந்த ஆண்டுகூட... 130 பில்லியன் டாலர்கள் மானியம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதில் பத்தில் ஒரு பங்குகூட இந்தியாவில் இருக்கும் 70 கோடி விவசாயிகளுக்கு இல்லை. ஏதோ கணக்கு காட்ட உர மானியம் என்று கொஞ்சம் போல கொடுக்கிறார்கள். அதுவும் நேராக உரக் கம்பெனிகளுக்குத்தான் செல்கிறதே தவிர, வளர்ந்த நாடுகளில் விவசாயிகளுக்குக் கிடைப்பதுபோல, நேரடியாக இந்திய விவசாயிகளுக்குக் கிடைப்பதில்லை.
இன்று, வெளிச்சந்தையில் ஒரு குவிண்டால் கோதுமை 1,700 ரூபாய்க்கு விற்கிறது. நெல், 2 ஆயிரம் ரூபாய் வரை விற்கிறது. ஆனால், அரசு கோதுமையை 1,400 ரூபாய்க்கும், நெல்லை 1,360 ரூபாய்க்கும்தான் கொள்முதல் செய்கிறது. இதில் அரசு மானியம் எங்கிருந்து வந்தது? சொல்லப் போனால், விவசாயிகள்தான் அரசுக்கு மானியம் கொடுத்து வருகிறார்கள்.
ஆக, விவசாயிகளை ஒழித்து, கொள்ளை அடிக்க ஏதுவாக பாலி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ளது, மத்திய அரசு. இதன் மூலம் இந்திய விவசாயம் அழிவின் விளிம்புக்குத் துரத்தப்படும்; வேலைகள் பறிபோகும்; 82 கோடி பிச்சைப் பாத்திரங்கள், 100 கோடிக்கும மேலாக வளரும். ஆம், இதுதான் நிதர்சனம். ஒரு சில பன்னாட்டு கம்பெனிகள் பணத்தில் கொழுப்பதற்காக... 70, 80 கோடி மக்களின் ஜீவாதாரமும்... இந்தியாவின் இறையாண்மையும் காவு கொடுக்கப்பட்டு இருக்கிறது.
ஏற்கெனவே, அமெரிக்காவில் இருந்து கோதுமை மூலம் வந்த சீதனங்கள்தான்... பார்த்தீனியம் என்ற விஷச் செடி, வேலி கருவேல் முள் இவையெல்லாம். இந்த பாலி ஒப்பந்தம் மூலமாக, இன்னும் எத்தனை விஷச் செடிகள் வரவிருக்கின்றனவோ தெரியவில்லை.
மொத்தத்தில்... பாலி ஒப்பந்தம், விவசாயி களைப் பொருத்தவரை பாழாய்ப்போன ஒப்பந்தமே!

-தூரன் நம்பி
நன்றி: பசுமை விகடன், 10-01-2014

திங்கள், ஜூலை 01, 2013

பட்டினியால் இறந்த 'பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்தின் தந்தை’ - விதை வரலாற்றின் கண்ணீர்ப் பக்கங்கள்...

விதைத்தவன் உறங்கினாலும், விதைகள் உறங்குவதில்லை... ஆம். விதைகள் சாகாவரம் பெற்றவை. ஒவ்வொரு பகுதியிலும், அந்தந்தப் பகுதியின் தட்பவெப்பச் சூழலுக்கு ஏற்ப ஆயிரமாயிரம் விதைகளை அள்ளிக் கொடுத்துள்ளது, இயற்கை. காயாக, கனியாக, பருப்பாக, பூவில் இருந்து தேனாக என, பூமியில் உள்ள உயிர்களுக்கு உயிர் வாழத் தேவையான உணவை உற்பத்தி செய்து தருகின்றன, விதைகள். அந்த விதைகளைப் பன்னெடுங்காலமாக பாதுகாத்து போற்றி தலைமுறை தலைமுறையாகப் பரப்பிக் கொண்டு இருப்பவை பறவைகளும், விலங்குகளும் மட்டுமல்ல... சில மகத்தான மனிதர்களும் கூட. பலர், அத்தகையச் சிறப்பானப் பணிகளை பல்வேறு சிரமங்களுக்கிடையிலும் தவமாக செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களை நினைவுகூர்வது, நம் கையிலுள்ள விதைகளுக்குச் சொல்லும் நன்றிக்கு ஒப்பானது.

அது... உலகில் அறிவியல் விழிப்பு உணர்வு ஆரம்பித்த காலம். கண்ணில் காணும் ஒவ்வொன்றைப் பற்றியும் விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ச்சி செய்த காலம். அந்தக் காலகட்டத்தில் விதைகளைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் இறங்கினார், 'பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்தின் தந்தை’ என அழைக்கப்படும் ரஷ்யாவைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானி நிகோலாய் இவனோவிச் வாவிலோ. ஒவ்வொரு பயிருக்குமான மூல விதைகளைத் தேடி உலகம் முழுக்கப் பயணித்தார். அதன் மூலமாக தாவரவியலில் பல புதிய கண்டுபிடிப்புகளை உலகுக்கு அர்ப்பணித்தார். என்றாலும், இவரது கண்டுபிடிப்புகளில் முக்கியமானவை, உணவுப் பயிர்களின் தோற்ற மையங்கள்.

நெல்லின் தாயகம் இந்தியா மற்றும் சீனா; கோதுமையின் தாயகம் மெசபடோமியா; வேர்க்கடலையின் தாயகம் பிரேசில்; மக்காச்சோளத்தின் தாயகம் ஆப்பிரிக்கா... எனவும் ஒவ்வொரு பயிரின் தாயகத்தையும் கண்டறிந்து உலகுக்கு அறிவித்தவர்... இந்த இவனோவிச் வாவிலோ. அத்தோடு நில்லாமல், பல பயிர்களின் 'காட்டு விதை’ எனப்படும் மூல விதைகள், நாட்டு ரக விதைகளைத் தேடித் தேடி சேகரித்துப் பாதுகாத்தார். 

இவரை கௌரவிக்கும் விதமாக 1929-ம் ஆண்டு, வேளாண் விஞ்ஞான அகாடமி என்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, அதன் முதல் தலைவராக வாவிலோவை அமர வைத்து அழகு பார்த்தார், அப்போதைய ரஷ்ய அதிபர் லெனின். உலகின் பல்வேறு நாடுகளில் இருந்தும், ஏராளமான விஞ்ஞானிகள் இவரிடம் மாணவர்களாக தங்களை இணைத்துக் கொண்டார்கள்.

ஒரு கட்டத்தில் அதிபராக ஸ்டாலின் பொறுப்பேற்ற பிறகு, 'டார்வினை விமர்ச்சித்தார், தேச விரோத சக்திகளுடன் தொடர்பு வைத்திருந்தார்’ எனப் பல காரணங்களைச் சொல்லி, வாவிலோவை சைபீரிய சிறையில் அடைத்தார். உலகம் முழுக்க விதைகளைத் தேடித் தேடிப் பறந்த அந்தப் பறவை, சிறைப்பறவையாக மாற்றப்பட... 1943-ம் ஆண்டு, தனது 56-ம் வயதில் பயணத்தை முடித்துக் கொண்டது. கிட்டத்தட்ட 2 லட்சத்து 50 ஆயிரம் விதைகள், கிழங்குகள், பழங்கள் என சேகரித்து வருங்கால மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை வலுப்படுத்திய வாவிலோ, உண்ண உணவு இன்றி இறந்தது, சரித்திர சோகம்.
வாவிலோவின் விதை வங்கி, ரஷ்யாவின் பீட்டர்ஸ்பர்க் நகரில் இருந்தது. இரண்டாம் உலகப்போரின் போது, ஹிட்லரின் ஜெர்மானியப் படை சோவியத் ரஷ்யாவின் மீது படையெடுத்து, பீட்டர்ஸ்பர்க் நகரை முற்றுகையிட்டது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வீட்டை விட்டு வெளியேற முடியாமல் உணவு இன்றி செத்து விழுந்தனர். அதேநேரம் வாவிலோவின் விதை வங்கியில், அவரது உதவியாளர்கள் 12 பேர் உள்ளேயே முடங்கி கிடந்தனர்.

அவர்களுக்குத் தேவைக்கும் அதிகமான உணவு, விதைகளாக அங்கு நிரம்பி இருந்தன. ஆனால், ஒருவர் கூட அந்த விதைகளைத் தொடாமல், பாதுகாத்ததோடு, உணவின்றி பட்டினியால் இறந்தும் போயினர். விதைகள் அடுத்தத் தலைமுறைக்கான உயிர் ஆதாரம் என்பதால், அதை பாதுகாப்பதற்காக தங்கள் உயிரை நீத்த 12 விஞ்ஞானிகளின் தியாகம், விதைகள் வரலாற்றின் கண்ணீர்ப் பக்கங்கள்.

அவர்களுக்கு வீர வணக்கம் செய்வோம்..!


 தாரை வார்க்கப்பட்ட விதைகள்..!

இந்தியாவில் விதைகள் பற்றிய வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவர் மத்திய நெல் ஆராய்ச்சி நிலையத்தின் இயக்குநராக இருந்த ராதேலால் ஹெர்லால் ரிச்சார்யா. பல ஆண்டு கால கடின உழைப்பால் சேகரித்த இந்தியப் பாரம்பரிய நெல் ரகங்களின் விதைகளை, சர்வதேச நெல் ஆராய்ச்சி நிலையத்துக்குத் தாரை வார்த்து தருமாறு அப்போதைய இந்திய அரசு ரிச்சார்யாவுக்கு ஆணை பிறப்பித்தது. அப்போது, கிட்டத்தட்ட 20 ஆயிரம் நெல் வகைகள் இருப்பில் இருந்தன. நம் நாட்டின் பொக்கிஷமாக பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய பாரம்பரிய விதைகளை, பன்னாட்டு நிறுவனத்துக்கு தர மறுத்தார், ரிச்சார்யா.

ஆராய்ச்சியாளர்கள், உணவு அமைச்சர் உள்ளிட்ட பலர் ரிச்சார்யாவிடம் விதைகளைக் கொடுத்து விடுமாறு மன்றாடினார்கள். ஆனால், 'நமது ரகங்கள்... வைரஸ் தாக்குதல் இல்லாதவை. ஆனால், இதை மேம்படுத்தித் தருகிறோம் என்ற பெயரில் நீங்கள் கொடுக்கப் போவது வைரஸ் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும் விதைகள். அதை நான் அனுமதிக்க முடியாது’ என தனது கொள்கையில் உறுதியாக இருந்தார். உடனடியாக, அவரை இயக்குநர் பொறுப்பில் இருந்து தூக்கியது, இந்திய அரசு. இதை எதிர்த்து நீதிமன்றம் போனார், ரிச்சார்யா. 'நாங்கள் ரிச்சார்யாவை ஒரு அறிவியலாளராகவே மதிக்கவில்லை’ என நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தது, 

இந்திய விவசாய ஆராய்ச்சிக் கழகம். அரசுப் பணியில் இருந்து விடுபடுபவர்களுக்கு கிடைக்கும் நியாயமான உரிமைகள்கூட, கிடைக்காமல், தனது ஓய்வுகாலத்தை வறுமையோடு கழித்தார் ரிச்சார்யா.

அவர் பாடுபட்டு சேகரித்த அத்தனை மூல விதைகளும் இந்திராகாந்தி கிரிஷி விக்யான் வித்யாலயாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. 2003-ம் ஆண்டு ஓர் ஒப்பந்தம் மூலமாக இங்கிருந்த 22 ஆயிரத்து 972 ரகங்கள் பன்னாட்டு நிறுவனமான ஸிண்ஜெண்டாவிடம் போய் சேர்ந்து விட்டது. ரிச்சார்யா அமர்ந்திருந்த இயக்குநர் பதவியில், அவருக்குப் பின்பு அமர்த்தப்பட்டவர்தான் 'பசுமைப் புரட்சி புகழ்’ எம்.எஸ். சுவாமிநாதன்.

-ஆர். குமரேசன் 

நன்றி: பசுமை விகடன், 10-07-2013

வெள்ளி, ஜூன் 07, 2013

விவசாயிகள் மட்டுமல்ல விவசாயமும் வெளியேறப் போகிறது!

தமிழ்நாட்டு விவசாயிகளில் 9 லட்சம் பேர் விவசாயத்தைவிட்டு வெளியேறிவிட்டனர் என்ற அதிர்ச்சி தகவல் ஒன்று தமிழக மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில் தெரிய​வந்துள்ளது. 

கடந்த 2001 தொடங்கி 2011-ம் ஆண்டுவரை​யிலான 10 ஆண்டு காலத்தில் வேளாண் தொழிலை விட்டு நகரங்களை நோக்கி இடம்​பெயர்ந்துவிட்ட விவசாயிகளின் எண்ணிக்கை, 8 லட்சத்து 67 ஆயிரம் பேர் என்கிறது அந்தப் புள்ளிவிவரம்.

''விவசாயிகள் மட்டுமல்ல... விவசாயமும் சேர்ந்து வெளியேறும் காலம் நெருங்கிவிட்டது. இதைத் தடுத்து நிறுத்தி விவசாயத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டிய அரசாங்கம், அதை அழித்துவருகிறது'' என்று ஆதங்கப்பட்டார் இயற்கை வேளாண் விஞ்ஞானி கோ.நம்மாழ்வார்.
''ஒரு காலத்தில் விவசாயம் மரியாதைக்குரியதாக இருந்தது.  ஆனால்,உணவுப் பயிர் விவசாயத்தை அழித்துப் பணப் பயிர் விவசாயத்தைக் கொண்டுவந்து விவசாயிகளிடம் திணித்ததன் விளைவு, அவர்களைக் கிராமங்களைவிட்டே ஓடவைத்துவிட்டது. அரசாங்கம் விவசாயத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டது. விளைபொருளுக்கான விலையை வழங்காமல், அதை லாபம் இல்லாத தொழிலாக மாற்றிவிட்டது.

செலவு இல்லாத பாரம்பரிய விவசாயம் செய்து வெற்றிகரமாக வாழ்ந்துவந்த நம் விவசாயிகளை, பசுமைப் புரட்சி என்ற பெயரில் பணப் பயிர் சாகுபடிக்கு விரைவாகத் தாவவைத்து வீரிய விதைகளை அவன் தலையில் கட்டியது. உரம், பூச்சிமருந்து என்று ரசாயனங்களைக் கொடுத்துக் கடனாளி ஆக்கியது.

ராகி, சோளம், கம்பு, தினை, கொள்ளு, பாசிப் பயறு, தட்டை என்று உணவுப் பயிர்கள் செய்து 'வரவு’ விவசாயியாக இருந்தவனுக்கு, பணக்கார நாடுகளின் வேளாண் முறைகள்  செலவை அதிகரித்ததுதான் மிச்சம்.
1970-களில் நான்கு மூட்டை நெல் விற்று ஒரு பவுன் தங்கம் வாங்கினோம். இன்று ஒரு மூட்டை நெல் 6,000 ரூபாய்க்கு விற்றால் மட்டுமே, நான்கு மூட்டை நெல்லைப் போட்டு பவுன் தங்கம் வாங்க முடியும். ஆனால், ஒரு மூட்டை நெல் 1,000 ரூபாய்கூட விற்பது இல்லை. அன்று ஒரு தேங்காய் விற்று ஒரு லிட்டர் டீசல் வாங்கினோம். இன்று டீசல் விலை 50 ரூபாய். ஆனால், தேங்காய் விலையோ அதே 5 ரூபாய்தான். விவசாயப் பொருட்களின் விலையை யாரும் கண்டுகொள்வதே இல்லை. கட்டுப்படியாகாத விலை, ஆட்கள் பற்றாக்குறை, காணாமல்போன மானாவாரி விவசாயம் போன்ற பல காரணங்கள்தான் விவசாயிகளை 'டவுன் பஸ்’ ஏறவைத்தது'' என்றார் நம்மாழ்வார்.

கோவை வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னாள் துணைவேந்தரும் வேளாண் பொருளாதார வல்லுனரும் அமெரிக்காவின் கார்வெல் விவசாயப் பல்கலைக்கழகத்தின் இப்போதைய ஆலோசகருமான முனைவர் சி.ராமசாமியிடம் கேட்டபோது, '40 வயதுக்கும் கீழ் உள்ளவர்கள் யாரும் விவசாயத்தில் இப்போது இல்லை. அடுத்த தலைமுறை விவசாயக் குழந்தைகள் படித்து நிரந்தர ஊதியம் கிடைக்கும் பணிகளுக்குச் சென்றுவிட்டனர். குறைவாகப் படித்தவர்கள் பஞ்சாலை, பனியன் கம்பெனி, பட்டாசுத் தொழிற்சாலை போன்ற சிறுதொழில் கூடங்களின் தினக்கூலியாகிவிட்டனர். சிறு விவசாயிகள் பலரும் விவசாயக் கூலிகளாகவும் கட்டட வேலையாளாகவும் மாறிவிட்டனர். 

பல்லாயிரக்கணக்கில் இருந்த மேய்ச்சல் நிலங்கள் கல்லூரிகளாகவும் தொழிற்சாலைகளாகவும் உருமாறிவிட்டன. முப்போகம் விளைந்த பூமியில் ரியல் எஸ்டேட்காரர்களின் கலர் கொடிகள் பறக்கின்றன. 

வாழ்வாதாரத்துக்குக் கைகொடுத்துவந்த கால்நடைகள் மேய்வதற்கு இடமின்றிப் போய்விட்டன. விவசாயம் செய்வதைவிட விவசாயக் கூலியாக இருப்பது நிரந்தர வருமானத்தைக் கொடுக்கும் என்ற நிலைக்கு விவசாயிகள் தள்ளப்பட்டுவிட்டனர்.

ஆட்கள் பற்றாக்குறைகளைப் போக்கிட சிறுசிறு வேளாண் கருவிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட வேண்டும். துண்டுதுண்டாக இருக்கும் விவசாய நிலங்களை ஒன்றாக்கி, பல ஏக்கரில் ஒரே பயிர் சாகுபடியை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். விவசாய விளைபொருட்களுக்கான குளிர்பதன சேமிப்புக் கிடங்குகள் கிராமங்கள்தோறும் அமைக்க வேண்டும். பாரம்பரிய விவசாயத்தை நவீன முறையில் மேற்கொள்ள, விவசாயிகளுக்கு ஊக்கம் கொடுக்க வேண்டியது அவசியம்'' என்கிறார் ராமசாமி.

தமிழக விவசாயிகள் சங்கத்தின் மாநிலத் தலைவர் பேராசிரியர் தர்மபுரி சின்னசாமி, ''கஷ்டப்பட்டு நஷ்டப்படுகிற தொழிலாக விவசாயம் மாறிவருகிறது. கட்டுப்படியாகாத விலை, கடுமையான வறட்சி, பயிர்களைத் தாக்கும் மர்ம நோய்கள் போன்ற இடர்பாடுகள் விவசாயிகளைக் கடனாளியாக்குகிறது. சொகுசு கார் வாங்க உடனே கடன் கொடுக்கிற பல வங்கிகள், விவசாயி ஒரு கறவைமாடு வாங்க கடன் தரத் தயங்குகிறது. பல கோடி ரூபாய் கடன் பாக்கி வைத்திருக்கும் பெரும் தொழிலதிபர்களின் கடன்தொகை வாராக் கடன் என்று தள்ளுபடி செய்கிறது. 1,000 ரூபாய் கடன் வைத்திருக்கும் விவசாயி வீட்டுக் கதவில் 'ஜப்தி’ நோட்டீஸ் ஒட்டுகிறது'' என்றார் சின்னசாமி.

ஏர் நடந்தால் பார் நடக்கும் என்றாள் ஒளவை. ஆனால், போகிற போக்கைப் பார்த்தால் தமிழ்நாட்டில் 'பார்’ மட்டும்தான் நடக்கும்போலும்!

- ஜி.பழனிச்சாமி
படங்கள்: தி.விஜய், ரமேஷ் கந்தசாமி

நன்றி: ஜூனியர்விகடன், 09-06-2013

வெள்ளி, மே 17, 2013

“இனி, விவசாயம் இளைஞர்கள் வசம்!” - கோ. நம்மாழ்வார்


பதின்பருவப் பையன்போல நம்மாழ்வார் ஓடித் திரிந்து இயற்கை விவசாயத்துக்கு நீர் பாய்ச்சியதால், இன்று தமிழகம் முழுக்கப் பரவலாக பல்லாயிரம் ஏக்கரில் பச்சை கட்டியிருக்கிறது இயற்கை விவசாயம். நம்மாழ்வாருக்கு வயது 75. வெண்தாடியைக் கோதிக்கொண்டே பிரகாசப் புன்னகை பூக்கிறார்.
''இயற்கை விவசாயத்தின் அவசியம் புரிகிறது. ஆனால், இளைஞர்களை அதன்பால் இழுக்கும் அளவுக்கு அது லாபமாக அமையுமா?''
''தண்ணீர் அதிக அளவு தேவைப்படாத, நிதி வசதி அதிகம் தேவைப்படாத, ஏகமாக தொழிலாளர்கள் தேவைப்படாத விவசாய முறையே நம் இயற்கை விவசாயம். நிலம் வாங்கியோ அல்லது குத்தகைக்கு எடுத்தோ, இன்று இளைஞர்கள் விவசாயம் செய்ய வருகிறார்கள். இயற்கை நெல் ரகங்களைப் பொறுத்தவரை வருடம் முழுக்கத் தண்ணீர் தேவை இல்லை.  நிலம் வெடித்துப் பாளம் ஆகாமல் ஈரமாக இருக்கும் அளவுக்கு ஈரப்பதம் இருந்தாலே போதும். மாப்பிள்ளைச் சம்பா, சம்பா மோசனம், மடு முழுங்கி, காட்டுயானம், சீரகச் சம்பா என சுமார் 63 ரகங்கள் இப்போது இருக்கின்றன. பசுமைப் புரட்சிக்கு முன்னர் பல லட்சம் இயற்கைப் பயிர் வகைகள் இந்தியாவில் இருந்தன. இந்த இயற்கை விதைகளைத் திருடித்தான் ரசாயனப் பயிர்களான வைக்கோல் இல்லாத முக்கால் அடி உயரப் பயிர் ரகங்களை உருவாக்கினார்கள். ரசாயன மருந்து தெளித்து விளைவிக்கப்பட்ட பயிர்கள் நோய்களைப் பெருக்கிவரும் நிலையில், இப்போது இயற்கை உணவுகளுக்குக் கடும் கிராக்கி ஏற்பட்டுள்ளது. ரசாயன விவசாயத்தைவிட இயற்கை விவசாயம்தான் இன்றைய தேதியில் லாபமானது. தமிழகம் எங்கும் சுமார் 20 ஆயிரம் ஏக்கருக்கு மேல் லாபகரமான முறையில் இயற்கை விவசாயம் நடக்கிறது. குதிரைவாலியும், சீரகச் சம்பாவும் அதை விளைவிப்பவர்களைக் கடனாளி ஆக்குவதும் இல்லை, உண்பவர்களை நோய்வாய்ப்படுத்துவதும் இல்லை. இந்த நிதர்சனத்தைப் புரிந்துகொண்ட பல இளைஞர்கள், இன்றைக்கு இயற்கை விவசாயத்துக்குத் திரும்பிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். எதிர்காலத்தில் இந்த விவசாயிகள் மக்கள் நாயகர்களாக உருவாகுவார்கள். இந்த ஆரோக்கியமான போக்கின்மீது மேலும் வெளிச்சம் பாய்ச்ச, வருடம்தோறும் நெல் விழா நடத்துகிறோம். இந்த வருடத்துக்கான விழா மே 25, 26-ம் தேதிகளில் திருத்துறைப்பூண்டியில் நடக்கிறது. சுமார் 3,000 விவசாயிகள் நெல்லைப் பரிமாறிக்கொள்ளப்போகிறார்கள். மெதுமெதுவாகவேனும் இனி விவசாயம் தமிழகத்தில் தழைத்தோங்கும்!''
''ஆனால், தொழிற்சாலைகளுக்கு நிலம் கையகப்படுத்துவதை வரைமுறைப்படுத்தும் சட்டம், இந்த நாடாளுமன்றக் கூட்டத் தொடரில் நிறைவேறும்போல் இருக்கிறதே?''
''இனி, தொழிற்சாலைகளுக்காக நிலம் கையகப்படுத்தும்போது நிர்ணயிக்கப்பட்ட விலையைவிட, நான்கு மடங்கு கூடுதலான விலை கொடுத்து நிலங்களைக் கையகப்படுத்த வேண்டும் என்பது மத்திய அரசின் முடிவு. அதாவது, இந்த மசோதாவின் மூலம் நில அபகரிப்பைச் சட்டப்பூர்வமாக்க இருக்கிறார்கள். எம்.எஸ்.சுவாமிநாதன் 'தேசிய உழவர் நல ஆணையம்’ என்றோர் அமைப்பை உருவாக்கி, அதற்குத் தலைவராக இருந்துகொண்டு ஓர் அறிக்கையை மத்திய அரசுக்குக் கொடுத்தார். அதில் மாற்றுத் தொழில் கிடைத்தால் 40 சதவிகித விவசாயிகள் விவசாயத்தைக் கைவிட்டு வெளியேறும் எண்ணத்தில் இருப்பதாக அவர் தெரிவிக்கிறார். அதன் அடிப்படையில் அமைந்த, ஆசை காட்டி மோசம் செய்யும் வேலைதான் அந்த மசோதா!''  
''வளர்ச்சியின் பெயரால் நிறைவேற்றப்படும் மசோ தாக்கள், மக்கள் உரிமைகளைப் பாதிக்கிறது என்பது உண்மையா?''  
''ஒரு மசோதா நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டுவரப்படுகிறது என்றால், இந்தியக் குடிமக்கள் அனுபவித்துக்கொண்டு இருக்கும் ஒரு உரிமை பறிபோகிறது என்று பொருள். விளை நிலங்களை அழித்து, ரசாயன ஆலைகள் அமைத்து, விவசாயத்துக்கு வழங்கிய மானியங்களைக் குறைத்து, பன்னாட்டு நிறுவனங்களிடம் உணவு உற்பத்தியைக் கொடுத்து என விவசாயிகளை நிலத்தில் இருந்து துரத்தியடித்தார்கள். இப்போது உணவுப்பொருட்களின் தேவை அதிகரிக்கவும் உணவுப் பாதுகாப்பு மசோதா கொண்டுவருகிறார் கள். உணவு உற்பத்தியில் நமது விவசாயிகள் தன்னிறைவு அடைந்த காலம் ஒன்று உண்டு. ஆனால், வருடம் நான்கு போகம் விளைவித்த உழவனை எலிக் கறி உண்ணும் நிலைக்குக் கொண்டுவந்துவிட்டது இன்றைய சந்தை அரசியல். கடந்த ஆண்டு காவிரியில் தர வேண்டிய தண்ணீரை, மத்திய அரசு வாங்கித் தரவில்லை. விளைவு, 10 லட்சம் ஏக்கர் பயிர்கள் பட்டுப்போய்விட்டன. 'காவிரியில் தண்ணீர் இல்லை. அதனால், பயிர்கள் விளைச்சல் இல்லை!’ என்று மட்டுமே இதைப் பார்க்கக் கூடாது. மாடு கன்றுகளுக்கும், மக்களுக்கும் குடிநீர் இல்லாமல் போகிறது. மக்கள் தண்ணீரைக் காசு கொடுத்துப் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். காசு கொடுத்துத் தண்ணீர் வாங்கிக் குடிக்க முடியாத மாடுகள் என்ன ஆகும்? நோஞ்சானாகி உழவுக்குப் பயன்படாத அடிமாடுகளாக ஆகிவிடுகின்றன!''
''காவிரித் தீர்ப்புதான் மத்திய அரசிதழில் வந்துவிட்டதே?''
''கடைமடைக்கு வராத காவிரி, டெல்லி அரசிதழில் வந்தது தமிழக அரசின் சாதனை என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம்தான். காவிரியில் நமக்கு விட வேண்டிய தண்ணீரை ஏரி, குளங் களில் சேமித்துவைத்துவிட்டுத் தண்ணீர் இல்லை என்கிறது கர்நாடகம். இந்த நிலையில், 'நீதிமன்றம் சொல்கிற தீர்ப்பைச் செயல்படுத்துவது யார்?’ என்ற கேள்வி எழுகிறது. அந்தப் பொறுப்பு நிரம்பிய மத்திய அரசோ வேடிக்கை பார்க்கிறது. நீதிமன்றம் உத்தரவு மட்டுமே போடுகிறது. முரண்டுபிடிக்கும் மாநில அரசு செயல்படாமல் இருப்பதால் உத்தரவு, உத்தரவாக மட்டுமே இருக்கிறது. இனி, வருங்காலங்களில் நீதிமன்ற உத்தரவுகளைச் செயல்படுத்துவதற்கான சுதந்திரமான அமைப்பு தேவை. இதே கோரிக்கையோடு தீர்ப்புகளைச் செயல்படுத்தும் செயல் கமிட்டி தேவை என தமிழக அரசு கோரியிருக்கிறது. நாம் நீதிமன்ற உத்தரவுகளை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் நிலையில், காவிரிப் பிரச்னைக்கான நிரந்தரத் தீர்வாகச் செயல் கமிட்டி அமைய வேண்டும் என்பதே தமிழக விவசாயிகளின் விருப்பம்!''
''ஒரு குடம் குடிநீருக்காக மக்கள் அலைபாயும் நிலை உருவாகிவிட்டதே?''
''அதிக மழை, அதிக வெப்பம், அதிகக் குளிர், அல்லது பருவ மழையே இல்லாமல்போவது என்ற சூழலில், தமிழகத்தில் ஜீவ நதிகள் என்று எதுவுமே இல்லாத நிலையில்... எதிர்காலத் தேவைகளைக் கருத்தில்கொண்டு தண்ணீரைச் சேமித்தால் மட்டுமே தண்ணீர்ப் பஞ்சத்தில் இருந்து நாம் தப்ப முடியும். கிட்டத்தட்ட 36,000 ஏரி, குளங்களைக்கொண்ட நீராதாரம்தான் நம்முடையது. இதைக்கொண்டே வருடம் நான்கு போகம் விளைச்சல் நடந்தது. ஆனால், அந்த ரத்த நாளங்கள் உண்டாக்கிய வளங்களை மணல் கொள்ளையர்கள் தின்றுவிட்டார்கள். விளை நிலங்களை ரியல் எஸ்டேட் பேர்வழிகள் திருடிவிட்டார்கள். சிறிய ஆறுகள் இருந்த சுவடே தெரியாமல் கட்டடங்கள் எழும்பி நிற்கின்றன. போதாக்குறைக்கு அரசு புதிதாகக் கட்டிய நீதிமன்றங்கள், மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகங்கள், புதிய பேருந்து நிலையங்கள் என எல்லாவற்றையும் ஏரி, குளங்களில் கட்டிவைத்திருக்கிறது. கடந்த 20 ஆண்டுகளில் நமது நீராதாரம்பற்றிய எந்த அக்கறையும் இல்லாமல் சுயநலமாக நாம் நடந்துகொண்டதன் பின்விளைவுதான், ஒரு குடம் தண்ணீருக்காக மக்கள் இன்று அலையும் நிலை!''  
''கூட்டுக் குடிநீர்த் திட்டங்கள் தோல்வி அடைந்துவிட்டனவா?''
''காலம் காலமாக நீர் நிர்வாகத்தைச் சிறப்பாக நிர்வகித்து வந்தவர்கள் கிராம மக்கள்தான். பாசனக் கட்டமைப்பை விரிவுபடுத்துவது என்னும் நோக்கத்தில்தான் பொதுப்பணித் துறை அதில் தலையிட்டது. தனது தண்ணீர்த் தேவைகளை, தானே தீர்த்துக்கொண்ட அந்த மேலாண்மை சிதைக்கப்பட்டது. கூட்டுக் குடிநீர்த் திட்டம் என்பது கிராமத்தில் இருந்து தண்ணீரை எடுத்து, நகர்ப்புற மக்களின் குடிநீர்த் தேவையை நிவர்த்திசெய்வதாக அமைந்ததுதான் சிக்கலாகிப்போனது. விவசாயமே நடக்காத நகரத்துக்கு விளை நிலங்களின் தண்ணீரை எடுத்துக் கொடுத்தபோதே, கூட்டுக் குடிநீர்த் திட்டம் தோல்வி அடைந்துவிடுகிறது. நகர மக்களின் தண்ணீர்த் தேவையை, தண்ணீரைச் சேமிப்பதன் மூலமே சரிசெய்ய முடியும். தங்கத்தைச் சேமிக்கும் மக்களுக்குத் தண்ணீரின் அருமை தெரியவில்லை!''
''மது ஒழிப்புக்காக வைகோவும் தமிழருவி மணியனும் போராடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். அது தொடர்பான விவாதங்களின்போது மறக்காமல் எழுப்பப்படும் கேள்வி இது... கள் எனப்படுவது உணவா... மதுவா?''
''மதுவை ஒழிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையில் அவர்களோடு நானும் இணைகிறேன். ஆனால், கள் என்பது அதிக போதை தரக்கூடிய மதுவல்ல; அது உணவாகவும் மருந்தாகவும் ஆண்டாண்டு காலமாக இருந்துவந்துள்ளது. அதைப் பனம் பாலாகவும், தென்னம் பாலாகவும் பார்க்க வேண்டும். சுமார் 15 லட்சம் பனை, தென்னை விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தைக் கருத்தில்கொள்ள வேண்டும். கள் இறக்கும் உரிமை வேண்டும் என்று பல ஆண்டுகளாகப் போராடிக்கொண்டு இருக்கும் விவசாயிகளின் பக்கம்தான் நான் நிற்பேன். அவர்களின் நலனுக்காக மதுவை ஒழித்தால், அது மக்கள் நல நடவடிக்கையாக இருக்கும்!''

-டி.அருள் எழிலன், படம்: ‘ப்ரீத்தி’ கார்த்திக்
நன்றி: ஆனந்தவிகடன், 22-05-2013

செவ்வாய், ஏப்ரல் 10, 2012

நீங்க போடுறீங்க திட்டம்... நாங்க அடையுறோம் நட்டம் ! ஜெயலலிதாவுக்கு கோவணாண்டி கடிதம்


திட்டம் போட்டுப் போட்டு, தூள் கிளப்புறதுல கில்லாடி, சங்கரன்கோவில் தொகுதியில சகல கட்சிகளுக்கும் சங்கு ஊதின சாதனைத் தலைவி, நாளைக்கு ஒரு திட்டம், வேளைக்கொரு சட்டம்னு பட்டையைக் கிளப்பற தங்கத் தாரகை, சசிகலாவின் நிரந்தர சகோதரி, தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா அம்மாவுக்கு... வணக்கம் சொல்லிக்கறான் ஒங்க பாசக்கார கோவணாண்டி.

அம்மா, ஆட்சியில உக்கார்ந்த நாள் முதலா எங்களுக்காக திட்டங்கள போட்டுத் தாக்கிட்டே இருக்கீங்க. சொட்டுநீர் மானியம், தானியக் கிடங்குகள், பல்லுயிர் பெருக்கம், 686 கோடியில் பசுமைத் திட்டம்... இப்படி நீங்க போடுற திட்டமெல்லாமே அருமையாத்தான் இருக்கு. ஆனா, வழக்கம்போல எல்லாமே அறிவிப்போட நிக்குதே தவிர, துளிகூட எங்க கைக்கு வந்து சேரமாட்டேங்குதே!

தமிழ்நாட்டோட உணவு தானிய உற்பத்தியை 115 லட்சம் டன் அளவுக்கு உசத்தணும்னு சொல்லி, சொட்டுநீர்ப் பாசனத்துக்கு 100% மானியம்னு அறிவிச்சீங்க. ஆனா, இந்தத் திட்டத்தைக் கண்டு எங்காளுங்க பின்னங்கால் பிடரியில அடிபட ஓடிட்டிருக்காங்கம்மா!
'இலவசமா கொடுக்குறத, தாராளமா வந்து வாங்கறத விட்டுப்புட்டு, எதுக்காக பயப்படணும்’னு கேட்கறீங்களா? எல்லாம் அந்த 'லஞ்சாசுரன்' தொல்லைதானுங்கோ! 'சிறு விவசாயிங்கற சர்ட்டிபிகேட் இருந்ததாத்தான் மானியமே கொடுப்பீங்க. ஆனா, அந்த சர்டிபிகேட்ட வாங்கறதுக்காக அதிகாரிங்ககிட்ட போனா, வயக்காட்டோட விலையில பாதிய லஞ்சமா கேட்கறாங்க’னு புலம்பறாங்க விவசாயிங்க. இதுக்கு பயந்துகிட்டு, 'சொட்டுநீரே வேணாம்'னு கையைக் கட்டிக்கிட்டு நிக்கறாங்க எங்க ஆளுங்க. பிறகெப்படி, நீங்க உணவு தானிய உற்பத்தியை உசத்தப் போறீங்க?

இப்படித்தான் ஒவ்வொரு திட்டமுமே நட்டாத்துல நின்னுக்கிட்டிருக்கு. இதுதான் நிதர்சனம். இந்த லட்சணத்துல... இப்ப 'ரெண்டாவது பசுமைப் புரட்சி'னு சொல்லிக்கிட்டு பட்டய கிளப்ப ஆரம்பிச்சுட்டீங்க! ஏற்கெனவே வந்த முதலாம் பசுமைப் புரட்சியோட கொடுமையே இன்னும் முடிவுக்கு வரல... அதுக்குள்ள இப்படி ரெண்டாவது கொடுமைக்கு கங்கணம் கட்டிக்கிட்டு கிளம்பிட்டீங்களே அம்மா!

முதலாம் புரட்சி செஞ்ச சாதனைதான் என்னனு ஒங்களுக்குத் தெரியவே தெரியாதா...? துளி இடம்கூட விடாம வயக்காடு முழுக்க ரசாயன உரத்தையும், பூச்சிமருந்தையும் அடிச்சு அடிச்சு நாடே கெமிக்கல் பூமியா மாறினதும்; கோடிக்கணக்கான விவசாயிகளை கடனாளியா அலையவிட்டதும்; லட்சக்கணக்கான விவசாயிகளை தற்கொலைக்குத் திருப்பிவிட்டதும்தான் அந்த முதலாம் பசுமைப் புரட்சியோட சாதனை!

இதைப் பத்தி திரும்பத் திரும்ப பலரும் கதறியும்கூட, உங்கள மாதிரியான அரசியல்வாதிங்க காதுல இதெல்லாம் துளிகூட ஏறவே மாட்டேங்குது. மறுபடி மறுபடி ஏ.சி. ரூம்ல மட்டுமே உக்கார்ந்திருக்கற அதிகாரிங்க போட்டுத் தர்ற திட்டங்களை, அப்படியே நிறைவேத்தறதுலதான் குறியா இருக்கீங்க. வயக்காட்டுப் பக்கம் வந்து, அந்த விவசாயிக்கு என்ன தேவை... அவனோட கஷ்ட, நஷ்டம் என்னனு எந்த அதிகாரியும் பார்க்கறதே இல்ல. அப்படிப்பட்டவங்க போட்டுக் கொடுக்கற திட்டம் வேற எப்படி இருக்கும்?

இதுக்கு உதாரணத்தைத் தேடி நீங்க வேற எங்கயும் போகத் தேவையில்ல. சமீபத்துல நீங்க அறிவிச்ச மரம் வெட்டும் திட்டத்தையே எடுத்துக்கலாம். 'புயல் பாதிச்ச கடலூர்ல, விவசாயிங்க தோட்டத்துல சாய்ஞ்சு கிடக்கற முந்திரி, பலா மரங்களையெல்லாம் அரசாங்கமே அப்புறப்படுத்திக் கொடுக்கும்'னு ரொம்ப அருமையா அறிவிச்சீங்க. ஆனா, அந்தத் திட்டம் எந்த நிலையில இருக்குதுனு தெரியுமா?
'இன்னிக்கு இருக்கற நிலையில, 600, 700 ரூபாய்க்கு குறைஞ்சு மரம் வெட்டுறதுக்கு ஆள் கிடைக்கறதில்ல. ஆனா, அரசாங்கத்துல வெறுமனே 100, 200 ரூபாயைக் கொடுத்து ஆள் பிடிக்கச் சொல்றாங்க. இந்த சம்பளத்துக்கு யாரு வருவா?'னு கையைப் பிசைஞ்சுகிட்டு நிக்கறாங்க ஊராட்சித் தலைவருங்களும்... உள்ளூர் அதிகாரிங்களும்!

நாட்டு நிலவரம் ஒண்ணா இருக்க... வெறும் 100, 200 ரூபாயைக் கொடுத்து மரத்தை வெட்டிடலாம்னு ஒங்களுக்கு யோசனை சொன்னது ஏ.சி. ரூம் அதிகாரிங்கதானே! அதைத்தான் சொல்ல வர்றேன்.. களத்துல நிக்கற விவசாயிங்கள கேட்டு எதுக்கும் முடிவெடுங்க. சும்மா கோட்டும் சூட்டும் போட்டுக்கிட்டே திரியறவங்க சொல்றத வெச்சு முடிவெடுத்தா... கடைசிவரைக்கும் எதையும் சாதிக்கவே முடியாது.

எங்களுக்காக போடுற திட்டமெல்லாம் தொடர்ந்து பல் இளிக்குது. ஆனா, தொழில் பெருக்கத்துக்கு மட்டும் அதீத முக்கியத்துவம் கொடுத்து நீங்க போடற திட்டங்கள் ஸ்பீடு எடுக்குதே எப்படி? லேட்டஸ்ட்டா பளபளனு 'விஷன் 2023'ங்கற பேர்ல ஒரு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கீங்களே அதைச் சொன்னேன்!

ஒரு காலத்துல உலகமயம்... தாராளமயம்னு ஓயாம முழங்கினபடி தொழிலுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் கொடுத்த மன்மோகன் சிங் வகையறாக்களே... இப்ப, 'தப்பு பண்ணிட்டோம்'னு பேச ஆரம்பிச்சுருக்காங்க. இப்பக்கூட, ஐ.நா. சபை கூட்டத்துல பேசின நம்ம மத்திய மந்திரி ஜெயந்தி நடராஜன், 'பொருளாதார வளர்ச்சியோட பலன், அடித்தட்டு மக்களுக்கும் கிடைக்கறத உறுதிப்படுத்தணும். அப்பத்தான் அந்த வளர்ச்சி நீடிச்ச வளர்ச்சியா இருக்கும்'னு பேசியிருக்காங்க.
இதை மேற்கோள் காட்டி, '20 ஆண்டுகால தாராளமய கொள்கையால ஏழைகளுக்குக் கிடைச்சது... உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி மட்டும்தான். இந்த விஷன் 2023 திட்டமும் அதைத்தான் சாதிக்கும்போல இருக்கு. இது அடித்தட்டு மக்களை மறுபடி மறுபடி பாதிக்கற விஷயமாவே இருக்கும்'னு உங்க முன்னால கதறியிருக்காரு சவுந்திரராஜன் எம்.எல்.ஏ. (மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட்).

அதனால, எல்லாத்தையும் கூட்டிக் கழிச்சுப் பார்த்து, நம்ம ஊருக்கு எது சரிப்பட்டு வரும்கிறத மனசுல வெச்சுக்கிட்டு, விவசாயத்துக்கு உண்மையான முக்கியத்துவத்தைக் கொடுங்க. விவசாயிகளை நிஜமாவே வாழ வைக்கற உருப்படியான திட்டங்களை மட்டும் தீட்டுங்க. அது, அப்படியே எங்க கைக்கு துளிகூட சிந்தாம சிதறாம வந்து சேருறத உறுதிப்படுத்துங்க.
இப்படிக்கு,
கோவணாண்டி

நன்றி: பசுமைவிகடன், 25, ஏப்ரல் 2012